Albumina

Pomiar stężenia albuminy w surowicy to bazowe badanie biochemiczne oceniające zarówno ogólny status odżywienia białkowego organizmu, jak i syntetyczną wydolność zrujnowanej wątroby pacjenta. To potężne, wewnątrznaczyniowe białko odpowiada za utrzymanie osmotycznego ciśnienia onkotycznego, mechanicznie zatrzymując płyn w świetle tętnic i naczyń włosowatych przed jego zgubną ucieczką do przestrzeni tkankowych. Zlekceważenie narastającej, głębokiej hipoalbuminemii gwarantuje błyskawiczne przesączanie się osocza do jam ciała, co w kilka dni wywołuje obezwładniające puchlinę brzuszną i zagrażający życiu obrzęk płuc. Wykazanie krytycznego deficytu albuminy zobowiązuje medyków na oddziałach intensywnej terapii do natychmiastowego przetoczenia dożylnego stężonych albumin ludzkich, aby ustabilizować uciekające z naczyń osocze ratując krążenie.

Wskazania do wykonania badania:

Diagnostyka niewydolności komórek wątrobowych (marskość, postępujące zapalenie, przewlekłe niedotlenienie)

Weryfikacja masywnej ucieczki frakcji białkowych przez filtry kłębuszków nerkowych (zespół nerczycowy)

Rygorystyczna ocena utraty glikoprotein w ciężkich enteropatiach (zespół jelitowej ucieczki białka)

Rozstrzyganie przyczyn rozległych, nawracających obrzęków obwodowych i puchliny brzusznej

Kliniczne, obiektywne szacowanie skali długotrwałego niedożywienia i kacheksji onkologicznej