Ceruloplazmina

Pomiar stężenia ceruloplazminy w surowicy to kluczowe badanie biochemiczne służące do oceny gospodarki miedzią w organizmie oraz diagnostyki rzadkich schorzeń metabolicznych. Białko to, produkowane w wątrobie, wiąże ponad 90% krążącej miedzi i wykazuje silną aktywność oksydazową, chroniąc tkanki przed stresem oksydacyjnym. Zignorowanie drastycznego spadku stężenia ceruloplazminy uniemożliwia wczesne wykrycie choroby Wilsona, co prowadzi do toksycznego odkładania się miedzi w mózgu i wątrobie oraz letalnego uszkodzenia narządów. Wczesne potwierdzenie niedoboru tego białka wymusza wdrożenie leków chelujących, które wiążą nadmiar miedzi i ratują życie pacjenta.

Wskazania do wykonania badania:

Diagnostyka wrodzonego zaburzenia metabolizmu miedzi (choroba Wilsona)

Niewyjaśnione, przewlekłe uszkodzenia miąższu wątroby u młodych osób

Diagnostyka nietypowych zaburzeń neurologicznych i ruchowych o podłożu metabolicznym

Ocena stanów zapalnych, jako że ceruloplazmina jest białkiem ostrej fazy

Podejrzenie rzadkiego zespołu Menkesa u niemowląt