Chlorki (Cl)

Diagnostyka poziomu chlorków we krwi polega na pomiarze stężenia głównego anionu zewnątrzkomórkowego, który ściśle współpracuje z sodem i potasem w utrzymaniu właściwej równowagi kwasowo-zasadowej pacjenta. Pierwiastek ten stanowi również podstawowy składnik soków żołądkowych, a jego odpowiednie stężenie gwarantuje poprawne trawienie oraz właściwą dystrybucję wody we wszystkich tkankach. Przeoczenie zaburzeń stężenia chlorków uniemożliwia lekarzom rzetelną ocenę ciężkich zatruć, kwasicy lub zasadowicy metabolicznej, co znacznie utrudnia prawidłowe ustabilizowanie stanu chorego na oddziale ratunkowym. Parametr ten ocenia się zawsze łącznie z innymi jonogramami, aby uzyskać pełny obraz kliniczny i ustalić dokładną przyczynę groźnych zaburzeń.

Wskazania do wykonania badania:

Podejrzenie bezpośrednio zagrażających życiu zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej (kwasica, zasadowica)

Uzupełniająca diagnostyka ostrych chorób nerek oraz ciężkiej niewydolności kory nadnerczy

Stany skrajnego odwodnienia po przedłużających się wymiotach, potach lub nasilonych biegunkach

Ścisłe kliniczne monitorowanie pacjentów odżywianych pozajelitowo za pomocą kroplówek

Niewyjaśnione trudności z oddychaniem, osłabienie organizmu i przewlekłe uczucie silnego pragnienia