IgM całkowite (Immunoglobulina M)

Pomiar całkowitego stężenia IgM to badanie immunologiczne obrazujące pierwotną, wczesną odpowiedź układu odpornościowego na ostre, rozwijające się zakażenia. Makroglobuliny te są pierwszymi przeciwciałami produkowanymi we krwi po kontakcie z nowym antygenem, uruchamiając kaskadę dopełniacza w celu natychmiastowej destrukcji patogenu. Nierozpoznanie wrodzonego niedoboru IgM drastycznie upośledza zdolność organizmu do obrony przed bakteriami zjadliwymi we krwi, co bezpośrednio grozi rozwinięciem błyskawicznej posocznicy. Udokumentowanie patologicznych stężeń (niedoboru lub nadmiaru) nakazuje immunologowi natychmiastowe objęcie pacjenta diagnostyką w kierunku zespołów niedoboru odporności lub agresywnej makroglobulinemii Waldenströma.

Wskazania do wykonania badania:

Diagnostyka ostrych zakażeń o uogólnionym, septycznym przebiegu

Różnicowanie zespołów pierwotnych niedoborów odporności (np. zespołu hiper-IgM)

Podejrzenie złośliwego nowotworu limfatycznego produkującego białko monoklonalne

Weryfikacja zakażeń wewnątrzmacicznych u noworodków z ciężkimi wadami wrodzonymi

Ocena rozległych i ciężkich chorób autoimmunologicznych z masywną destrukcją tkanek