Miedź (Cu)

Diagnostyka poziomu miedzi ocenia tkankową zawartość niezwykle ważnego pierwiastka śladowego, który jest bezpośrednio odpowiedzialny za prawidłowe wchłanianie żelaza, produkcję stabilnego kolagenu oraz funkcjonowanie układu nerwowego. Chociaż skrajne niedobory miedzi występują rzadko i wynikają zwykle z ciężkiego niedożywienia, to jej ukryty nadmiar jest dla komórek toksyczny i zagraża trwałym, nieodwracalnym zniszczeniem miąższu wątroby oraz mózgu. Badanie to stanowi rygorystyczny, weryfikujący element poszukiwania przyczyny wrodzonej choroby Wilsona, prowadzącej do kumulowania się miedzi w krytycznych dla życia narządach. Szybkie laboratoryjne potwierdzenie takiego zatrucia pozwala wdrożyć ratujące życie leki chelatujące, zatrzymujące niebezpieczny proces uszkodzeń neurologicznych.

Wskazania do wykonania badania:

Diagnostyka w kierunku rzadkiej, genetycznej choroby Wilsona niszczącej wątrobę i układ nerwowy

Badanie pacjentów z niewyjaśnionym zapaleniem wątroby, skłonnościami do marskości lub żółtaczki

Ciężkie zaburzenia neurologiczne i ruchowe o niejasnym podłożu (niewyjaśnione drżenia, chwiejny chód)

Uporczywe niedokrwistości, które nie poddają się konwencjonalnemu leczeniu preparatami żelaza

Konieczna, rygorystyczna kontrola pacjentów długotrwale karmionych żywieniem pozajelitowym (kroplówkami)