Miedź w moczu

Oznaczenie stężenia miedzi w dobowej zbiórce moczu to specjalistyczne badanie oceniające wydalanie tego pierwiastka śladowego przez nerki. Nadmierna utrata miedzi z moczem jest kluczowym wskaźnikiem diagnostycznym w zaburzeniach metabolizmu tego metalu, zwłaszcza w chorobie Wilsona. Zignorowanie podwyższonego wydalania miedzi uniemożliwia wczesne wykrycie jej toksycznego odkładania się w mózgu i wątrobie. Wynik badania pozwala lekarzom na wdrożenie leków chelujących wiążących nadmiar miedzi.

Wskazania do wykonania badania:

Diagnostyka wrodzonego zaburzenia metabolizmu miedzi (choroba Wilsona)

Ocena skuteczności leczenia chelatującego u chorych z toksycznym obciążeniem

Diagnostyka niewyjaśnionych uszkodzeń wątroby i objawów neurologicznych

Monitorowanie pacjentów z zespołami złego wchłaniania

Ocena gospodarki miedziowej w rzadkich schorzeniach wrodzonych