Mononukleoza EBV p/c IgG

Badanie przeciwciał IgG przeciwko antygenowi kapsydowemu (VCA) wirusa EBV niezaprzeczalnie diagnozuje przebyte w przeszłości zakażenie, potwierdzając trwałe, dożywotnie nosicielstwo tego czynnika zakaźnego. Klasa ta wchodzi do krwiobiegu w późnej fazie infekcji i nie ulega zanikowi, odzwierciedlając skuteczną, ciągłą kontrolę limfocytów T nad utajonymi w ustroju komórkami zarażonymi. Zlekceważenie monitorowania reaktywacji wirusa u pacjentów obciążonych w immunosupresji po transplantacjach otwiera wrota do powstania śmiertelnego poprzeszczepowego zespołu limfoproliferacyjnego (PTLD). Pozytywny wynik IgG przy jednoczesnym zerowym mianie IgM upewnia onkohematologa o nabytej, bezpiecznej odporności, pozwalając na wykluczenie świeżej reinfekcji w rutynowym różnicowaniu przewlekłych limfadenopatii.

Wskazania do wykonania badania:

Rozstrzyganie twardych wątpliwości diagnostycznych przy przedłużających się, nawracających stanach gorączkowych

Ocena wejściowego statusu immunologicznego u pacjentów kwalifikowanych do agresywnej immunosupresji onkologicznej

Przesiewowa diagnostyka przy diagnozowaniu klinicznego zespołu przewlekłego, obezwładniającego zmęczenia

Weryfikacja podejrzewanego podłoża wirusowego przy rzadkich nowotworach limfatycznych (chłoniak Burkitta)

Precyzyjne odróżnienie ostrych zakażeń od przebytego nosicielstwa poprzez złożenie profilu z przeciwciałami EBNA