Skład Pakietu:
Antygen Helicobacter Pylori, Pasożyty w Kale, Mikroflora Jelitowa

Antygen Helicobacter Pylori

Helicobacter pylori jest bakterią, która zasiedlając się w żołądku i dwunastnicy powoduje zmiany zapalne w błonie śluzowej i rozwój wielu chorób przewodu pokarmowego (choroba wrzodowa żołądka, choroba wrzodowa dwunastnicy, zgaga i nadkwasota, nowotwory żołądka). Zakażenie H. pylori jest zazwyczaj bezobjawowe. Zaledwie u ok. 10% zakażonych osób występują symptomy. Badanie to, jest wskaźnikiem aktualnego zakażenia bakterią. Jest również wykorzystywane w ocenie skuteczności terapii. Techniką wykorzystywaną do diagnostyki tej bakterii jest metoda immunochromatograficzna.

Wskazania do wykonania badania:

• Biegunki
• Nudności
• Wzdęcia
• Niestrawność
• Bóle brzucha
• Uczucie pełności po jedzeniu
• Kwaśne odbijanie i zgaga

Pasożyty W Kale

Badanie „Pasożyty jelitowe – kompleksowe badanie parazytologiczne kału” to najbardziej kompleksowe badanie parazytologiczne dostępne na rynku. Łączy klasyczne techniki mikroskopowe, nowoczesne testy antygenowe oraz analizę makroskopową materiału.

Zakres obejmuje:

• 16 pierwotniaków
• 6 nicieni
• 6 tasiemców
• 9 przywr
• 3 testy antygenowe
• ocenę makroskopową kału

Łącznie: 37 pasożytów + 3 testy antygenowe + ocena makroskopowa. 

Dlaczego warto wykonać badanie pasożytów jelitowych?

Pasożyty jelitowe są problemem globalnym – szacuje się, że ponad 1/4 populacji świata jest zarażona pasożytami przewodu pokarmowego. W Polsce również występują najczęściej: Giardia intestinalis, Enterobius vermicularis (owsik), Ascaris lumbricoides (glista ludzka), a także Blastocystis hominis.

Zakażenie pasożytami często przebiega bezobjawowo, a dolegliwości mogą pojawić się dopiero po tygodniach lub miesiącach. Objawy są bardzo niespecyficzne i mogą przypominać zespół jelita drażliwego, nietolerancje pokarmowe czy alergie.

Niektóre pasożyty (np. tęgoryjce, glista ludzka) prowadzą do niedokrwistości i niedoborów żywieniowych, inne (np. przywry) mogą powodować uszkodzenia wątroby i dróg żółciowych, a tasiemiec uzbrojony – nawet zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym.

Wczesne wykrycie i leczenie ma kluczowe znaczenie dla zdrowia pacjenta, szczególnie:

• u dzieci, które są bardziej narażone na powikłania,
• u osób z obniżoną odpornością,
• u pacjentów z przewlekłymi biegunkami i zaburzeniami wchłaniania.

 Wskazania do badania

• przewlekłe lub nawracające biegunki, bóle i wzdęcia brzucha,
• przewlekłe zmęczenie, osłabienie, spadek odporności,
• niedokrwistość, niedobory witamin i minerałów (żelazo, witamina B12),
• zaburzenia wchłaniania, utrata masy ciała, brak apetytu,
• świąd odbytu, zaburzenia snu, nadpobudliwość u dzieci,
• częste infekcje przewodu pokarmowego,
• kontakt z osobami zakażonymi, wyjazdy do tropików, kraje o niskim standardzie sanitarnym,
• badania profilaktyczne – u dzieci, osób pracujących z żywnością, pracowników żłobków, przedszkoli, gastronomii.

 Zakres badania

Pierwotniaki :

• Giardia intestinalis
• Endolimax nana
• Blastocystis hominis
• Balantidium coli
• Cryptosporidium spp.
• Entamoeba coli
• Entamoeba histolytica
• Entamoeba dispar
• Entamoeba hartmanni
• Entamoeba polecki
• Dientamoeba fragilis
• Chilomastix mesnili
• Cyclospora cayetanensis
• Iodamoeba butschii
• Cystoisospora belli
• Sarcocystis hominis

Nicienie :

• Ascaris lumbricoides
• Strongyloides stercoralis
• Trichuris trichiura
• Ancylostoma duodenale
• Necator americanus
• Enterobius vermicularis

Tasiemce :

• Taenia saginata
• Taenia solium
• Diphyllobothrium latum
• Rodentolepis nana (Hymenolepis nana)
• Hymenolepis diminuta
• Dipylidium caninum

Przywry :

• Fasciola hepatica
• Dicrocoelium dendriticum
• Opisthorchis felineus
• Fasciolopsis buski
• Clonorchis sinensis
• Paragonimus westermani
• Paragonimus africanus
• Paragonimus mexicanus
• Schistosoma spp.

Testy antygenowe :

• Giardia intestinalis
• Entamoeba histolytica
• Cryptosporidium spp.

 Metody diagnostyczne

W naszym laboratorium stosujemy:

• mikroskopię preparatów bezpośrednich – do wykrywania cyst, trofozoitów, jaj i larw,
• koncentrację metodą flotacji i sedymentacji – zwiększającą szanse wykrycia nielicznych pasożytów,
• specjalistyczne barwienia (trichromowe, Ziehl–Neelsena modyfikowane),
• testy immunochromatograficzne – pozwalające szybko i precyzyjnie wykryć aktywne zakażenia Giardia, Entamoeba histolytica i Cryptosporidium spp.,
• analizę makroskopową kału – ocena obecności krwi, śluzu, fragmentów pasożytów, kryształów Charcota–Leydena.

Dzięki połączeniu metod klasycznych i nowoczesnych, badanie charakteryzuje się najwyższą możliwą czułością i wiarygodnością.

 Informacje praktyczne

• UWAGA! Jeżeli potrzebujesz więcej niż jednej próbki do badania (np. 2–3 próbki w serii badań na pasożyty), każdą z nich pobieraj w odstępie 1–2 dni (zgodnie z zaleceniem lekarza) do osobnego pojemnika.
• Czas oczekiwania na wynik: do 5 dni roboczych.
• Pobranie materiału –
  1. Otworzyć zakupiony w aptece sterylny pojemnik na kał.
  2. Przy pomocy plastikowej łopatki należy pobrać próbki z kilku miejsc oddanej porcji stolca. Pojemnik powinien być zapełniony maksymalnie do ¼ wysokości.
  3. Jeśli w kale widoczne są pasożyty należy oddzielić je od próbki, wypłukać wodą i dostarczyć do laboratorium w oddzielnym pojemniku zawierającym niewielką ilość wody lub soli fizjologicznej.
  4. Pojemnik należy szczelnie zamknąć i opisać imieniem, nazwiskiem oraz numerem PESEL pacjenta.
  5. Do momentu dostarczenia próbki do laboratorium, należy przechowywać ją w chłodnym miejscu w temperaturze 2-8° C.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 24 czerwca 2020 r. w sprawie zgłaszania wyników badań w kierunku biologicznych czynników chorobotwórczych u ludzi (Dz.U. 2020 poz. 1118), wykrycie w materiale od pacjenta cyst, trofozoidów, antygenu lub materiału genetycznego Giardia lamblia podlega obowiązkowemu zgłoszeniu do SANEPID-u.

Mikroflora Jelitowa

Kondycja układu pokarmowego oraz zachodzących w organizmie procesów hormonalnych i odpornościowych jest kierowana przez mikroflorę naszych jelit. Nieprawidłowa mikroflora jelit może przyczynić się do rozwinięcia lub nasilenia się chorób takich jak: alergie, atopowe zapalenia skóry, SIBO, IBS, nieswoiste zapalenia jelit czy nawet depresja. Bakterie zasiedlające jelita odpowiadają za produkcję witaminy K i z grupy B, rozkładanie i usuwanie niestrawionych resztek pokarmowych oraz wspieranie i funkcjonowanie układu nerwowego, a także za częściową syntezę serotoniny, czyli hormonu szczęścia. Skład flory bakteryjnej uzależniony jest między innymi od diety i stanu zdrowia. Rozrost bakterii flory fizjologicznej, bądź rozwój bakterii patogennych, prowadzi do zahamowania wzrostu bakterii probiotycznych, a co za tym idzie do dysbiozy jelitowej. Przyczyniają się do tego zwłaszcza nieprawidłowe nawyki żywieniowe i długotrwała antybiotykoterapia, ale także ciągły stres, niedobory żelaza i witaminy D. Na podstawie oceny składu mikroflory wdrażane jest odpowiednie leczenie, w postaci probiotykoterapii i prebiotykoterapii czyli odpowiednie kondycjonowanie jelita, będące niezmiernie ważnym elementem w profilaktyce chorób przebiegających z dysbiozą jelitową (np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego czy zespół jelita drażliwego).

W badaniu ocenia się:

• obecność bakterii jelitowych tlenowych i beztlenowych
• mikroflorę ochronną przewodu pokarmowego
• mikroflorę stymulującą układ odpornościowy
• mikroflorę proteolityczną odpowiedzialną za procesy gnilne
• bakterie potencjalnie chorobotwórcze
• pH i konsystencję kału
• grzyby drożdżopodobne
• grzyby pleśniowe.

Wskazania do wykonania badania:

• zwiększona podatność na infekcje wirusowe, grzybicze i bakteryjne
• objawy alergiczne, atopowe zapalenie skóry, katar sienny
• zespół jelita nadwrażliwego
• profilaktyczna ocena mikroflory jelit (szczególnie po przebytej antybiotykoterapii)
• zaburzenia ze spektrum autyzmu
• chroniczne zmęczenie
• brak motywacji i bezsilność
• zwiększenie masy ciała
• nadmierne gazy
• wzdęcia i skurcze brzucha
• naprzemienne biegunki i zaparcia
• zgaga.