Przywra krwi Schistosoma haematobium jest pasożytem odpowiedzialnym za wywoływanie schistosomatozy układu moczowego. Larwy Schistosoma haematobium wnikają przez skórę człowieka podczas kontaktu z zakażoną wodą. Następnie migrują przez układ krwionośny do żył pęcherza moczowego, gdzie dojrzewają do postaci dorosłej i składają jaja.

Objawy zakażenia Schistosoma haematobium mogą różnić się w zależności od fazy infekcji i intensywności zakażenia:

Faza wczesna (penetracja i migracja larw):
Świąd i wysypka w miejscu penetracji larw przez skórę (tzw. “swimmer’s itch”).
Gorączka, ból mięśni i stawów (objawy ogólnoustrojowe mogące pojawić się kilka tygodni po zakażeniu).
Faza przewlekła:
Hematuria: Krwiomocz, często pierwszy objaw zauważony przez pacjentów.
Ból podczas oddawania moczu (dyzuria).
Częste parcie na mocz.
Ból podbrzusza.
Powikłania:
Przewlekłe zakażenie może prowadzić do zgrubienia i zwapnienia ścian pęcherza moczowego.
Powstawanie polipów i wrzodów na błonie śluzowej pęcherza.
W przypadku ciężkich i długotrwałych zakażeń może dojść do rozwoju raka płaskonabłonkowego pęcherza moczowego.
Niewydolność nerek, wynikająca z przewlekłego uszkodzenia dróg moczowych.
Schistosomatoza może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przewlekłe uszkodzenie pęcherza moczowego i nerek, a w skrajnych przypadkach do raka płaskonabłonkowego pęcherza moczowego.

Do badania zaleca się pobranie próbki moczu w godz. południowych ok. 12-14, najlepiej po uprzednim wysiłku.