Różyczka p/c IgM (Rubella virus)

Oznaczenie przeciwciał IgM przeciwko wirusowi różyczki to rygorystyczne badanie serologiczne rozpoznające ostre, świeże zakażenie tym wysoce teratogennym, atakującym tkanki zarodka patogenem z grupy Togaviridae. Te potężne wczesne immunoglobuliny są produkowane we krwi bezpośrednio w odpowiedzi na inwazję drogą kropelkową, krążąc i sygnalizując aktywność wirusa od momentu wysypki przez pierwsze miesiące. Przeoczenie ostrej infekcji u nieuodpornionej kobiety w I trymestrze ciąży gwarantuje masywną inwazję łożyska i nieodwracalny zespół różyczki wrodzonej, kończący się śmiertelnymi wadami serca oraz głuchotą płodu. Wyłapanie piku IgM u zakażonej ciężarnej zmusza specjalistów perinatologii do wdrożenia natychmiastowej diagnostyki wód płodowych i kategorycznego poinformowania o drastycznym uszkodzeniu genetycznym rozwijającego się dziecka.

Wskazania do wykonania badania:

Kliniczna diagnostyka ostrej, drobnoplamistej wysypki połączonej z bolesnym powiększeniem węzłów potylicznych

Podejrzenie świeżego, objawowego zakażenia u ciężarnych po kontakcie z chorym na różyczkę dzieckiem

Rygorystyczna ocena wirusowej etiologii wrodzonych, ciężkich patologii narządowych noworodków na oddziale intensywnej terapii

Weryfikacja niespodziewanych, rzadkich powikłań ogólnoustrojowych, takich jak ostre zapalenie opon i mózgu

Śledzenie dróg transmisji i badania w ogniskach epidemicznych u pacjentów bez udokumentowanej historii szczepień